Het nieuwe werken - echte mannen staan in de file - door mijn 63-jarige vader

Een dag als alle andere……?

Het is maandag 8 november. Een willekeurige maandag. Om 7 uur van huis. Om 8 uur in Zaltbommel. Afspraak met de verhuizers van de Koninklijke Saan. Laatste rit om alle resterende inventaris, zo’n 15 m3 en enkele tientallen grote plantenbakken (met planten) af te voeren. Gelijktijdig heb ik  nog het nodige grof afval naar buiten gebracht, pand geïnspecteerd en hier en daar nog wat opgeruimd. Morgen komt de schoonmaak het afmaken.

Van Zaltbommel naar Breda. Afspraak met klant. Eerst nog wat lopende zaken doorgenomen, zoals de catering tender, servicekostenoverzicht, verhuizing enz.

Dan samen op weg naar België. Facility Service gaat internationaa l. Op verzoek van een klant hebben we een offerte uitgebracht om de facilities te organiseren voor de locaties in Antwerpen en Brussel. We gaan nu eens te plekke kijken hoe die Belgen dat nu allemaal geregeld hebben. Meteen over de grens weet je al waar je bent. Slechte wegen.

We eten allebei ons brood op in de auto. Ach, dat ben ik de laatste tijd wel gewend. Bijna dagelijks rond het middaguur was ik wel op weg naar één van de locaties van een andere klant. In Antwerpen, een afspraak met laten we hem Jules noemen. Een drukpratende en goedlachse Belg van uit vestiging in Antwerpen. Hoewel zijn baan verdwijnt, blijft hij heel opgewekt. Misschien zouden wij Ollanders iets minder vrolijk zijn, en misschien is het ook maar schijn. Die Belgen zijn niet zo direct.

Op beide locaties rond gekeken. Eerste uitdaging is het feit dat er nu ene full time handyman zit die allerlei dagelijkse zaken, zoals de post, kopieerpapier, kleine storingen, kantoorartikelen etc., voor beide gebouwen regelt. Ook zijn baan verdwijnt. Moeten we toch praktische oplossing voor gaan zoeken. Nadat we nog een paar dames hebben gesproken, allerlei mensen doen momenteel wel een klein stukje facilitair, gaan we op weg naar Brussel. Jules raadt ons af om op deze tijd, half drie, dat nog te doen. Veel files en zo. We bellen eerst maar even naar Brussel voor de zekerheid. Zelfde verhaal, maar we besluiten toch te gaan. We zijn u eenmaal op weg in den vreemde.

Behalve de Place de Luxembourg drie keer rond gereden te hebben, het is maar goed dat die Belgen zich nog niet hebben aangesloten bij Engeland en nog gewoon rechts rijden, anders was het wel heel ingewikkeld geworden, vinden we onze bestemming vrij snel. In het hartje van Brussel. De mensen die hier werken zijn de lobbyisten van de klant bij het Europees Parlement. En daar draait het uiteindelijk allemaal om!

Afspraak met Carola, een gezellige drukke en heen en weer lopende Belgische die gelukkig veel kleine praktische zaken ook praktisch oplost en haalt bij plaatselijke winkels. We dienen wel ons Frans op te gaan halen. Dat is wel wat vervaagd en veel is in het Frans zoals offertes  en facturen.

Om 5 uur weer richting ons vlakke landje. Nu gaan alle mega files komen, zoals ons voorspeld was. Nou, in onze ogen viel het nogal mee. Wel files, maar ik ben in Nederland ook wel heel anders gewend. De Belgen rijden ook wat meer kris kras door elkaar, waardoor het misschien juist wel meer opschiet. Zullen we hier ook maar gaan doen.

Uiteindelijk om kwart voor zeven weer in Breda. Dan nog 3 kwartier naar huis (zonder files).

Einde van een dag zoals alle andere dagen….of toch niet helemaal. Alleen vandaag al 450 kilometer gereden, voorwaar toch een respectabel aantal. En totaal 5,5 uur in de auto gezeten. Bij mijn lopende opdracht heb ik een aantal weken gehad waar ik per week zo’n 1250 kilometer reed. Misschien komt er nog eens een dag die niet als alle andere dagen is en waarop ik op 1 dag die 1200 rijdt. Beetje sneeuw straks en je zit ook zo weer 5 uur in de auto.

Ik had laatst wat last van spit. Oorzaak: je gelooft het niet: te veel autorijden. Misschien kan ik als topambtenaar bij Facility wel een chauffeur overnemen van één van de ministeries. Die moeten daar toch weg.

Het voordeel van deze geweldige en afwisselende baan bij Facility is dat het thans zo gepropageerde Nieuwe Werken voor mij al lang bestaat. Saai hoor, elke dag op dezelfde tijd, met dezelfde mensen in dezelfde file naar de zelfde werkplek met ook nog eens diezelfde collega’s….. Geef mij maar de snelweg, de ruimte, de variatie en een broodje in de auto.

En gelukkig is dan geen enkele dag zoals alle andere dagen. Heerlijk.

Wim van Beek

(Source: social-friday.nl)